پرده اول؛ "از قضا سرکنجبین صفرا فزود. گاف هم گاف خودی ها!"
_ وقتی که سیاست های صداوسیما نتیجه ی عکس می دهد _
مدتی پیش تصادفی چشمم به اخبار افتاد، 10 گافی که شبکه C.N.N از جورج بوش _ رییس جمهور آمریکا _ ضبط و پخش کرده بود رو نشون می داد. مجری شبکه C.N.N یکی یکی می شمرد و بعد از هر شماره، C.N.N یکی از گاف ها رو نشون می داد؛
Number 1: جورج بوش در حال بیرون ریختن آب دهان در باغ.
Number 2: درب های خروجی سالن باز نمی شن و جورج بوش در بازکردن اونا خیت میشه.
Number 3: در پخش زنده تلویزیونی جورج بوش قسمتی از حرف هاش رو فراموش می کنه.
Number 4: ...
در حال دیدن تصاویر، باز هم بیش از پیش پی بردم که تفاوت زیادی بین دولت ایران و آمریکا در اجرای دمکراسی وجود داره. در آمریکا یک شبکه تلویزیونی به راحتی در سطح جهانی، رییس جمهور رو برای خنده ی مردم اینگونه به تصویر می کشه ولی در ایران فقط به خاطر این که مسئولین توهم می کنند کاریکاتوریست روزنامه ی شرق قصد اهانت به احمدی نژاد داشته، اون روزنامه رو توقیف می کنن چه رسد به این که کسی بیاد علنا به قصد تمسخر چنین کاری بکنه، یا بخواد گاف های مسئولین رو توی تلویزیون نشون بده.
یادمه چند روز بعد از این که مرحوم داریوش فروهر و پروانه اسکندری رو به طرز فجیع به شهادت رسوندن، آقای خامنه ای توی خطبه های نمازجمعه دشمن رو به دو دسته ی نجیب و نانجیب تقسیم کرد! و از فروهرها به به عنوان دشمن نجیب یاد کرد و قتل رو به گردن آدم های بد! انداخت. و یا همین چند هفته ی پیش که محمود احمدی نژاد در پخش زنده تلویزیونی، 15 دریادار انگلیسی رو عفو کرد در حالی که انگار این آقا و مشاوراش خبر ندارن که رییس جمهور حق عفو نداره. و یا همین چند روز پیش که لاریجانی بعد از جلسه ای با مقامات عراقی، در نشستی خبری حاضر شده بود، خبرنگاری پرسید: آقای لاریجانی، ایران در اجلاس شرم الشیخ شرکت می کنه؟ لاریجانی با قاطعیت گفت: مطمئن باشید جمهوری اسلامی شرکت نخواهد کرد. خبرنگار بلافاصله گفت: ولی آقای لاریجانی، ساعاتی پیش آقای حسینی _ سخنگوی وزارت خارجه _ اعلام کرد که ایران در این اجلاس شرکت می کنه. لاریجانی هم رنگ و روش زرد و سرخ و سفید و... شد و گفت: من خبر ندارم.
به نظر شما گاف های مقامات ایرانی قابلیت سوژه شدن دارن یا گاف های جورج بوش؟
پرده دوم؛ "گزیدات!"
پرده آخر؛ "شکست سکوت"
تا مگر ولوله افتد به دل قصر سکوت
دست در حسرت سنگ
سنگ در آرزوی پرواز است.
«حمید مصدق»


