7 اسفند تا 7 اردیبهشت! دو ماه!
مثل همه ی ثانیه ها، دقیقه ها، ساعت ها، روزها، ماه ها و سال هایی که در کمتر از یک چشم به هم زدن برای من سپری شدن.
این دو ماه هر چند به سرعت تمام از جلوی چشمام گذشت اما سه روز مهم رو توی خاطر ذهنم ثبت کرد ؛
اول روز 7 اسفند که یک روز مهم و تلخ بود، بعد روز 15 فروردین که یک روز مهم و شیرین و زیبا و خیلی خوب بود و نهایتا امروز 7 اردیبهشت که یک روز مهم ولی بدون مزه بود. بالاخره هر چی بود گذشت.
دوست عزیزی به نام "غریبه" _که اولین نظر رو توی وبلاگ دادن_ چندی پیش شعری بسیار نغز و دلنشین نوشته بودن که با اجازشون من هم این جا می نویسمش و البته تقدیم می کنم به خود "غریبه" ی عزیز و همه ی دوستان مخصوصا اون ها که در راه آزادی تلاش می کنند
دلم براي تو تنگ است
برنميگردي؟
ورود تازه قشنگ است
برنميگردي؟
دلم گرفته از اين روزهاي بي روزن
كه جاي پنجره سنگ است
برنميگردي؟
ميان قلب من اينك تو اي ستاره صلح
هزار مرتبه جنگ است
برنميگردي؟
چگونه شعر بگويم برايت اي همه شعر؟
كه قلب قافيه تنگ است
برنميگردي؟
به امید آن که بی یار کسی نمانده باشد...